على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )
3439
فرهنگ نفيسى ( فارسى )
مفسدات ( mafsad t ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مفسدهها و تباهيها . مفسدانه ( mofsed ne ) م - ف . پ . ماخوذ از تازى - بطور فساد و بطور فتنه انگيزى . مفسدة ( mafsadat ) ا . ع . بدى و تباهى خلاف مصلحة . ج : مفاسد . مفسده ( mafsade ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بدى و تباهى و زيان و فساد و هر چيز زيانآور . مفسده ( mofsede ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مفسد و مضر و مخرب . مفسدى ( mofsedi ) ا . پ . مأخوذ از تازى - فساد و فتنهانگيزى و زيانآورى . مفسدين ( mofsedin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مفسد و اهل فساد . مفسر ( mofassar ) ص . ع . بيان كرده شده و تفسير و تاويل شده . مفسر ( mofasser ) ص . ع . تفسير كننده و شرح نماينده و تاويل كننده . مفسر ( mofasser ) ا . پ . مأخوذ از تازى - شرح كننده و تفسير كننده و بيان كننده . مفسرين ( mofasserin ) ا . پ . مأخوذ از تازى - مردمان مفسر و اهل تفسير . مفسلة ( mofasselat ) ا . ع . زنى كه چون شوى خواهد با وى بغل خوابى كند ببهانهء حيض او را از خود دور كند و گردنكشى نمايد . مفسوء ( mafsu ' ) ا . ع . مرد برآمده سينه و درآمده پشت . و مرد برآمده سينه و بيرون آمده ناف . و آنكه چون راه رود گويى سرين وى دردناكست . مفسوخ ( mafsux ) ص . ع . شكسته و جدا كرده . مفسوخية ( mafsuxiyyat ) ا . ع . شكست و بطلان . مفسود ( mafsud ) ص . ع . تباه شده و فاسد شده . مفسول ( mafsul ) ا - ص . ع . مرد فرومايهء ناكس و رذل . مفش ( mofecc ) ص . ع . آروغ آورنده . مفشغ ( mefcaq ) ا . ع . كسى كه بكراهت با صاحب خود مواجهه نمايد . و كسى كه لگام اسب را بكشد و بر آن قهر كند . مفشغ ( mofceq ) ص . ع . رجل مفشغ : مرد كم خير . مفشل ( mefcal ) ا . ع . پردهء هودج . و كسى كه از غير قوم خود زن گيرد تا فرزند لاغر نياورد . مفشى ( mofacci ) ص . ع . كاسر الريح . مفشيات ( mofacciy t ) ا . ع . داروهاى كاسر الرياح . مفصح ( mofseh ) ص . ع . هر چيز واضح و آشكار . و يوم مفصح : روز بىابر و بىسرما . مفصد ( mefsad ) ا . ع . نشتر كه بدان فصد كنند . مفصل ( mafsal ) ا . پ . مأخوذ از تازى - پيوندگاه و پيوندگاه اندام . و مفصل گردن : پستوق . مفصل ( mafsel ) ا . ع . بند اندام و هر جاى پيوستگى دو استخوان . و فاصلهء ميان دو كوه و دوپشتهء سنگريزهناك . ج : مفاصل . و ياتيك بالامر من مفصله اى منتهاء . مفصل ( mefsal ) ا . ع . زبان . مفصل ( mofassal ) ا - ص . ع . متمايز و از هم جدا شده . و بفاصله قرار داده . و فصل فصل ساخته . و عقد مفصل : رشته مرواريد كه در ميان مرواريدها شبه در كشيده باشند و نيز مفصل : آخر هر آيه از قران مجيد . ج : فواصل . و المفصل القرآن : از حجرات تا آخر قرآن و يا از الجاثية و يا از القتال و يا ازق و يا از الصافات و يا از الصف و يا از تبارك و يا از انا فتحنا و يا از سبح اسم ربك الاعلى و يا از الضحى تا آخر قرآن و از جهة بسيارى فصول مفصل ناميدهاند . مفصل ( mofassal ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - بطور تفصيل و مشروح و با بيان طولانى و با دقت . مفصل ( mofassel ) ص . ع . آنكه بيان مىكند و جدا مىنمايد و فصل فصل مىسازد و جزء جزء مىنمايد . مفصلا ( mofassalan ) م - ف . پ . مأخوذ از تازى - با تفصيل و مشروحا و با دقت و با بيان طولانى . مفصلى ( mofassali ) ص . پ . مأخوذ از تازى - منسوب و متعلق بمفصل . مفصوخ ( mafsux ) ص . ع . فريب خوردهء در خريد و فروخت . مفصود ( mafsud ) ص . ع . رگزده و فصد شده . مفصول ( mafsul ) ص . ع . جدا كرده و جدا شده . مفصوم ( mafsum ) ص . ع . شكسته شدهء بدون جدايى . و خانه و خيمهء ويران شده . مفضاة ( mofz t ) ص . ع . امراة مفضاة : زنى كه پيش و پس آن يكى گرديده باشد . مفضاج ( mefz j ) ا . ع . ستبر فربه نرم اندام .